📖 అధ్యాయం 12: గదాయుద్ధం – భీముడు vs దుర్యోధనుడు: ఒక ఖడ్గాన్ని మించిన పర్వత సంగ్రామం
కురుక్షేత్ర యుద్ధపు పన్నెండవ రోజుకు చేరుకున్నప్పుడు, మైదానంపై నిశ్శబ్దం అలమికింది. నెమ్మదిగా గాలిలో చల్లదనంగా శోకాన్ని, కరుణను మరియు అంతిమ పరిణామాల చిహ్నాలను మోస్తూ స్వరాలు మెల్లగా మారాయి. శల్యుడు మరణించిన తరువాత దుర్యోధనుడి శరీరమంతా శూన్యతతో నిండిపోయింది. తన పక్షాన ఉన్న సైన్యం నశించిపోయింది. పాండవులు మాత్రమే కాక, విధి కూడా అతని వ్యతిరేకంగా పనిచేస్తున్నట్లు అనిపించింది.
ఇప్పటికే పతన దశలో ఉన్న ధర్మవ్యూహం గదా రూపంలో చివరి పరీక్షగా నిలిచింది – భీముడు మరియు దుర్యోధనుని మధ్య గదాయుద్ధం. ఇది శరీర బలానికీ, ధైర్యానికీ పరీక్ష మాత్రమే కాదు – ఇది అన్యాయం మీద న్యాయం విజయం సాధించే సమయం.
🏹 గదా యుద్ధానికి ముందు శాంతి యత్నం
క్రిష్ణుడు, యుధిష్ఠిరుడు, మరియు ఇతర పాండవులు – వీరందరూ గదాయుద్ధానికి ముందు ఒక్కసారి దుర్యోధనుని సందర్శించి, శాంతి మార్గాన్ని సూచించారు. యుధిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు:
“ఓ దుర్యోధన! నీవు పరాజయం అంగీకరిస్తే, నీ ప్రాణాలను విడిచిపెట్టేది లేదు. నీకు పాంచాల దేశం ఒక భాగంగా ఇస్తాం. నీ గౌరవం కాపాడుతాం.”
దుర్యోధనుడు మాత్రం గర్వంతో నవ్వుతూ ఇలా ప్రతిస్పందించాడు:
“మరణించడానికి సిగ్గుపడే పుట్టే వాడు కాదు నేను. నా చేతిలో ఆయుధం ఉండగానే ఓటమిని అంగీకరించలేను. యుద్ధ భూమే నా గమ్యం. అక్కడే నా గతి.”
ఈ మాటలతో దుర్యోధనుడు తన గదాను మెల్లగా పైకి ఎత్తాడు. భీముడి కన్నుల్లో గడ్డ కట్టిన క్రూరత, దుర్యోధనుని చూపుల్లో గర్వభరితమైన అంతిమ దీప్తి మెరిపించాయి.
🛡️ గదాయుద్ధం ప్రారంభం – భూమి కంపించెను
యుద్ధం ఒక నిర్జన సరస్సు ఒడ్డున జరిగింది – సమాంతరంగా నిలిచిన వీరు, వారి చేతుల్లో ఉన్న గదలతో బలాన్ని ప్రతిపాదించారు. దుర్యోధనుడు శిక్షణలో అభ్యాసితుడు. అతని గదాయుధ్ విద్యలో ప్రత్యేకమైన శిక్షణ ఉంది. భీముడు దానికి విరుద్ధంగా శరీర శక్తిలో, ఆగ్రహంలో, ధైర్యంలో ముందున్నాడు.
యుద్ధం మొదలై గంటలైనా, ఇద్దరు దురంధరులు సమానంగా పోరాడారు. ఒక్కొక్క బలం, ఒక్కొక్క జ్ఞానం, ఒక్కొక్క దెబ్బ భూమిని పగిలించిందా అన్నట్టు నిస్సందేహంగా గర్జించాయి.
⚔️ భీముడి తలంలో కృష్ణుని వ్యూహం – నైతికంగా సంధానం?
కానీ, దుర్యోధనుడు శరీర శాస్త్రాన్ని బాగా అర్థం చేసుకున్నవాడు. అతని కాలి భాగాలు, భుజాల తిరుగుబాటు పదునైన గదా సముపార్జనలో ప్రత్యర్థిని కలవరపెడుతున్నాయి.
ఈ తరుణంలో, కృష్ణుడు భీమునికి సూత్ర ప్రాయంగా ఒక సంకేతం ఇచ్చాడు. అతను తాడు కట్టి తన కూర్చునే మడిలో మోకాళ్ళను తాకి సూచించాడు. దుర్యోధనుని మోకాళ్లను లక్ష్యంగా చేయాలని అర్థం.
భీముడు ఆ సంకేతాన్ని అర్థం చేసుకొని తన గదాను గట్టిగా ఎత్తి, దుర్యోధనుని మోకాళ్లపై విరుచుకుపడ్డాడు. ఆ దెబ్బతో దుర్యోధనుడు నేలపై పడిపోయాడు – శరీరం తడబడ్డాడు. కానీ అది ధర్మవ్యతిరేక చర్య. భీముడు యుద్ధ నియమాలకు భిన్నంగా పనిచేశాడు.
🩸 దుర్యోధనుని మౌన ఘోష – పరాజయం కాక గర్వం
దుర్యోధనుడు నేలపై పడిపోయినా, అతని గర్వం మాత్రం తగ్గలేదు. తన మొన్నటి దశల్లో దుర్యోధనుడు ఇలా అన్నాడు:
“నేను గద్దెపై చెలామణీ అయినవాడిని. నన్ను నిందించేవాళ్లు కూడా నన్ను చూసి భయపడేవాళ్లు. నీ ధర్మమంటే నిందితమైన చెయ్యి. నన్ను మోసం చేసి గెలిచావు.”
కృష్ణుని మాటలు తేటతెల్లంగా ఇలా వినిపించాయి:
“ధర్మానికి సహనం అవసరం. కానీ అన్యాయానికి గుణపాఠం అవసరం. నీ యుద్ధ విధానం పూర్తిగా స్వార్థపరమైనది. ఈ సమరం నీ పాత్రకు తగిన ముగింపు మాత్రమే.”
దుర్యోధనుని శరీరం నేలపై నిర్జీవంగా కనిపించినా, అతని మనస్సు అహంకారంతో నిండిపోయి ఉండింది.
🔚 యుద్ధానికి ముగింపు – ఒక విజయం కాదు, ఒక బాధ
భీముడు విజయోత్సాహంలో ఉన్నప్పటికీ, పాండవుల మనస్సుల్లో గమ్యానంతరం సంభ్రమం కాదు, బాధ, అసంతృప్తి తేలింది. ఈ గదాయుద్ధం – యుద్ధ నియమాలకు విరుద్ధంగా సాగింది.
యుధిష్ఠిరుడు విచారంగా అన్నాడు:
“ధర్మారావాహకులమైన మనం నైతికతను లঙ্ঘించామా? ఓ కృష్ణా, ఇది నిజమైన విజయమా?”
కృష్ణుడు సీరియస్ గళంలో ఇలా అన్నాడు:
“ఇది కర్మపరిణామం. దుర్యోధనుడు అన్యాయ మార్గంలో నడిచాడు. మనం ధర్మాన్ని నిలబెట్టాం. కానీ ఒక పక్షంగా కాక, సమాజాన్ని సంరక్షించేదిగా.”
📘 అధ్యాయం ముగింపు
ఈ అధ్యాయంలో భీముడు గెలిచిన గదాయుద్ధం ఒక శరీర పోరాటంగా మాత్రమే కాక, నైతికతకు ఎదురుదెబ్బల ప్రయోగంగా నిలిచింది. విజయం వచ్చినా, ఆ విజయంలో ఆత్మల నిశ్శబ్ద విలపం వినిపించింది. ఇది ఒక యుగానికి ముగింపు – కానీ ప్రశ్నలతో నిండిన ముగింపు.
📖 తదుపరి అధ్యాయం 13: అశ్వత్థామ వధ, ఉపసంహార ఘట్టాలు – పాండవుల ద్రోహగాధ
Follow On :
facebook | twitter | whatsapp | instagram
